திருமண வாழ்க்கையைப் பற்றி முக்கிய மத மரபுகள் கூறுவது என்ன?

தமிழ்ச் சமூகங்களில் இந்துக்கள், கிறிஸ்தவர்கள், இஸ்லாமியர்கள் இருக்கிறார்கள்; தமிழ் இலக்கியம் பௌத்த மரபையும் சுமந்து வருகிறது — மணிமேகலை ஒரு பௌத்தக் காப்பியம். எனவே பல குடும்பங்கள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மரபுகளோடு தொடர்புடையவை. முக்கிய மரபுகள் திருமணம் பற்றிச் சொல்வதை எங்கள் சொந்தச் சொற்களில் சுருக்கி, மேலும் படிக்க விரும்புவோருக்காக மூல நூல்களையும் இந்தக் கட்டுரை சுட்டுகிறது. இது விவரிக்கும் கட்டுரையே, கட்டளையிடுவது அல்ல: உங்கள் சொந்த வழிபாட்டு நடைமுறைக்கு, உங்கள் மரபைச் சேர்ந்த நம்பிக்கைக்குரிய சமய ஆசிரியரை அணுகுங்கள்.

இந்து மரபுகள்

இந்து சமயம் ஒரே விதிப்புத்தகம் கொண்ட ஒற்றைச் சபை அல்ல; சைவம், வைணவம், ஸ்மார்த்தம், பல நாட்டார் மற்றும் வட்டார மரபுகள் இணைந்து வாழ்கின்றன; தமிழ் இந்து நடைமுறைக்கும் தனி வரலாறு உண்டு. ஆனாலும் சில கருத்துகள் மீண்டும் மீண்டும் வருகின்றன:

• வாழ்க்கைச் சடங்காகத் திருமணம். திருமணம் (விவாஹம்) வாழ்க்கையின் கட்டங்களைக் குறிக்கும் சம்ஸ்காரங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. நல்வாழ்வுக்காக மணமகளின் கையைப் பற்றுவதும் (36ஆவது மந்திரம்), மணமக்கள் பிரியாமல் முழு ஆயுள் சேர்ந்து வாழ வேண்டும் என்ற வாழ்த்தும் (42ஆவது மந்திரம்) ரிக் வேதத்தின் திருமணப் பாடலிலேயே (10ஆம் மண்டலம், 85ஆம் சூக்தம்) உள்ளன.
• இல்லற வாழ்க்கை. குடும்பம், விருந்தினர், சமூகம், வீட்டின் சமய வாழ்க்கை ஆகியவற்றைப் பேணும் கட்டமாக இல்லறத்தை (கிருஹஸ்தம்) பாரம்பரியப் போதனை முன்வைக்கிறது — தனிப்பட்ட மகிழ்ச்சி மட்டுமல்ல, பொறுப்புகளின் கட்டம் அது.
• கணவன் மனைவிக்கிடையே நட்பு. வேதத் திருமணத்தின் ஏழடியில் கடைசி அடி நட்புக்காக எடுக்கப்படுகிறது (ஆஸ்வலாயன கிருஹ்ய சூத்திரம் 1.7.19).
• தமிழ் அற மரபு. பல சமயத்தவரும் போற்றும் திருக்குறள், அன்பும் அறனும் நிறைந்த இல்வாழ்க்கையைப் புகழ்கிறது (குறள் 45); "அறன் எனப்பட்டதே இல்வாழ்க்கை" என்று, முறையாக வாழப்படும் இல்லறமே அறம் என்கிறது (குறள் 49).

பழைய நூல்கள் பொதுவாகத் திருமணத்தை வாழ்நாள் பிணைப்பாகவே விவரிக்கின்றன. நவீன காலத்தில் இந்தியச் சட்டமும் பிற நாட்டுச் சட்டங்களும் விவாகரத்தை அனுமதிக்கின்றன; இந்துச் சமூகங்களுக்குள் இது பற்றிய பார்வைகள் பெரிதும் வேறுபடுகின்றன. தமிழ்ச் சுயமரியாதை இயக்கம், தன் பங்குக்கு, புரோகிதச் சடங்குகளை முற்றிலும் விலக்கி, எளிய பரஸ்பர அறிவிப்பையே திருமணமாக முன்வைத்தது.

கிறிஸ்தவம்

தமிழ்க் கிறிஸ்தவர்கள் கத்தோலிக்கத் திருச்சபையையும் பல சீர்திருத்தச் (புராட்டஸ்டன்ட்) சபைகளையும் சேர்ந்தவர்கள். அவர்கள் பகிர்ந்துகொள்ளும் வேதாகமத்தில், திருமணம் பற்றிய கிறிஸ்தவச் சிந்தனைக்கு மையமான பல பகுதிகள் உள்ளன:

• ஆதியாகமம் 2:24 — ஒருவன் தன் தந்தையையும் தாயையும் விட்டு, தன் மனைவியோடு இணைந்து, இருவரும் "ஒரே உடலாக" இருப்பார்கள் என்கிறது: தம்பதியர் உருவாக்கும் புதிய குடும்பத்தின் சித்திரம்.
• மாற்கு 10:6–9 — கடவுள் இணைத்ததை மனிதன் பிரிக்காதிருக்கட்டும் என்ற இயேசுவின் போதனையைப் பதிவு செய்கிறது — வாழ்நாள் திருமணம் என்ற கிறிஸ்தவ இலட்சியத்தின் அடித்தளம்.
• 1 கொரிந்தியர் 13:4–7 — திருமணங்களில் அடிக்கடி வாசிக்கப்படும் இப்பகுதி, அன்பு நீடிய பொறுமையும் தயவும் உள்ளது, பொறாமையோ தற்பெருமையோ இல்லாதது, எல்லாவற்றையும் தாங்குவது என்று விவரிக்கிறது.
• எபேசியர் 5:21–33 — ஒருவருக்கொருவர் கீழ்ப்படியுங்கள் என்ற அழைப்புடன் தொடங்கி, கணவர்கள் தங்கள் மனைவியரைத் தியாக அன்புடன் நேசிக்க வேண்டும் என்கிறது. தலைமை, கீழ்ப்படிதல் பற்றிய இதன் சொற்களை எப்படிப் புரிந்துகொள்வது என்பதில் கிறிஸ்தவர்களிடையே விவாதம் உண்டு — சிலர் தனித்தனிப் பாத்திரங்களை வலியுறுத்துகிறார்கள், சிலர் சமத்துவத்தை.

முக்கிய அம்சங்களில் சபைகள் வேறுபடுகின்றன. திருமுழுக்குப் பெற்ற இருவருக்கிடையேயான திருமணம் ஒரு திருவருட்சாதனம் (அருட்சாதனம்) என்றும், தம்பதியரின் நலனையும் குழந்தைகளையும் நோக்கிய "வாழ்நாள் முழுவதற்குமான கூட்டுறவை" உருவாக்கும் உடன்படிக்கை என்றும் கத்தோலிக்கத் திருச்சபை போதிக்கிறது (மறைக்கல்வி, §1601); அது விவாகரத்தை ஏற்பதில்லை, ஆனால் ஒரு திருமணத்தைச் செல்லாதது என்று அறிவிக்கலாம். பெரும்பாலான சீர்திருத்தச் சபைகள் திருமணத்தைப் புனித உடன்படிக்கையாகப் பார்த்தாலும் திருவருட்சாதனமாகக் கருதுவதில்லை; பல சபைகள் சில சூழ்நிலைகளில் விவாகரத்தையும் மறுமணத்தையும் அனுமதிக்கின்றன.

இஸ்லாம்

தமிழ்நாடு, இலங்கை, புலம்பெயர் நாடுகளில் வாழும் தமிழ் பேசும் இஸ்லாமியர்கள், திருமணத்தை (நிக்காஹ்) இருவரின் சம்மதத்துடனும் சாட்சிகள் முன்னிலையிலும் செய்யப்படும் ஒப்பந்தமாகவும், நபிகளாரின் முன்மாதிரியால் பெரிதும் ஊக்குவிக்கப்பட்ட நடைமுறையாகவும் புரிந்துகொள்கிறார்கள். முக்கியக் குர்ஆன் வசனங்கள்:

• குர்ஆன் 30:21 — ஒருவர் மற்றவரிடம் அமைதி காணும்படி துணைகள் படைக்கப்பட்டுள்ளனர்; அவர்களுக்கிடையே அன்பும் இரக்கமும் வைக்கப்பட்டுள்ளன.
• குர்ஆன் 2:187 — கணவன் மனைவி ஒருவருக்கொருவர் ஆடையாக இருக்கிறார்கள் என்று விவரிக்கிறது — நெருக்கம், பாதுகாப்பு, ஆறுதல் ஆகியவற்றின் உருவகம்.
• குர்ஆன் 4:19 — மனைவியருடன் அன்பாக வாழுமாறு கணவர்களுக்குச் சொல்கிறது; பெண்களை அவர்களின் விருப்பத்துக்கு மாறாக வாரிசுச் சொத்து போல் நடத்தக்கூடாது என்கிறது.
• குர்ஆன் 4:4 — மணக்கொடை (மஹர்) மணப்பெண்ணுக்கே கொடுக்கப்பட வேண்டும்; அது அவருக்கே உரியது.

நபிவழித் தொகுப்புகளும் (ஹதீஸ்) திருமணத்துக்குப் பெண்ணின் சம்மதத்தை வலியுறுத்துகின்றன (உதாரணமாக ஸஹீஹ் அல்-புகாரீ 5136); தம் குடும்பத்தாருக்குச் சிறந்தவர்களே மக்களில் சிறந்தவர்கள் என்றும் கூறுகின்றன (ஜாமிஉ அத்-திர்மிதீ 3895). வரையறுக்கப்பட்ட நடைமுறைகளின்படி விவாகரத்து அனுமதிக்கப்படுகிறது; அது கடைசி வழியாகவே பரவலாகக் கருதப்படுகிறது. விரிவான விதிகள் இஸ்லாமியச் சட்டப் பிரிவுகளுக்கிடையே (மத்ஹப்) வேறுபடுவதால், தகுதியுள்ள அறிஞருடன் கலந்துபேசுவது நல்லது.

பௌத்தம்

பெரும்பாலான பௌத்த மரபுகளில் திருமணம் சமயச் சடங்கு என்பதைவிடச் சமூக, குடிமை விஷயமாகவே பார்க்கப்படுகிறது; பிக்குகள் பாரம்பரியமாகத் திருமணங்களை நடத்துவதில்லை, ஆனால் தம்பதியர் அவர்களிடம் ஆசி பெறுவது வழக்கம். இருந்தாலும், பழைய நூல்கள் திருமண வாழ்க்கைக்கு நடைமுறை வழிகாட்டல்களைத் தருகின்றன:

• சிகாலோவாத சூத்திரம் (தீக நிகாயம் 31) பரஸ்பரக் கடமைகளை வகுக்கிறது. கணவன் மனைவியை மதிக்க வேண்டும், அவரை இழிவுபடுத்தக்கூடாது, விசுவாசமாக இருக்க வேண்டும், வீட்டில் அதிகாரத்தை அவரிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும், அவருடைய தேவைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும்; மனைவி வீட்டை நன்கு நிர்வகிக்க வேண்டும், இரு குடும்பத்தாரையும் உபசரிக்க வேண்டும், விசுவாசமாக இருக்க வேண்டும், குடும்பச் சம்பாத்தியத்தைக் காக்க வேண்டும், சுறுசுறுப்பாக இருக்க வேண்டும்.
• சமஜீவின சூத்திரம் (அங்குத்தர நிகாயம் 4.55) சேர்ந்தே இருக்க விரும்பும் தம்பதியருக்கு நம்பிக்கை, ஒழுக்கம், கொடை, ஞானம் ஆகியவற்றில் ஒத்திசைவு உதவும் என்கிறது.

தமிழகத்தில் பௌத்தத்துக்கு நீண்ட வரலாறு உண்டு. இன்று இலங்கையிலும் வெளிநாடுகளிலும் தமிழ் – சிங்களக் குடும்பங்களும் பிற சமயக் கலப்புக் குடும்பங்களும் பௌத்த மரபையும் இந்து அல்லது கிறிஸ்தவ மரபையும் ஒரே வீட்டுக்குள் சந்திக்கின்றன.

பொதுவான கருத்துகளும் முக்கிய வேறுபாடுகளும்

வேறுபாடுகளும் அதே அளவு முக்கியமானவை; அவற்றை மழுங்கடிக்கக்கூடாது:

• திருமணம் என்றால் என்ன: புனித வாழ்க்கைச் சடங்கு, திருவருட்சாதனம், ஒப்பந்தம், அல்லது சமய ஆசி பெற்ற சமூக அமைப்பு.
• விவாகரத்து: கத்தோலிக்கப் போதனையில் ஏற்கப்படுவதில்லை; சீர்திருத்தச் சபைகள், இஸ்லாம், நவீன இந்து நடைமுறை ஆகியவற்றில் பல்வேறு சூழ்நிலைகளில் அனுமதிக்கப்படுகிறது — மிக வேறுபட்ட பார்வைகளுடனும் நடைமுறைகளுடனும்.
• பாத்திரங்கள்: ஒவ்வொரு மரபிலும் கணவன் மனைவியின் பாத்திரங்கள் பற்றிய பகுதிகள் உள்ளன; நம்பிக்கையாளர்கள் அவற்றைப் பாரம்பரியமாகவோ சமத்துவ நோக்கிலோ புரிந்துகொள்கிறார்கள்.
• வேறு சமயத்தவரை மணத்தல்: சில மரபுகளில் இதற்குக் குறிப்பிட்ட விதிகள் உண்டு; அவை சபைக்குச் சபையும் பிரிவுக்குப் பிரிவும் வேறுபடுகின்றன. மதம், கலாச்சாரம் வேறுபட்ட திருமணங்கள் கட்டுரையைப் பாருங்கள்.